* Destiny [ P2 ]

posted on 10 May 2007 20:32 by tsukio in StorY

.
-
*

" D E S T I N Y "

StORy by :: JiNo* TsUki [ me !! ]

Part 2 [ the boy called P ]

“พลอย พีเรียกเธอหนะ”
“พี เค้าคิอใคร”
“ก็เพื่อนร่วมห้องเธอเหมือนกัน เค้าหนะป๊อปมากๆเลยแหละ”
“แล้วเค้าเรียกฉันทำไมล่ะ”
“ไม่รู้สิ”
“นี่ เรียกแล้วทำไมไม่มาฮะ” คราวนี้นายนั่นมายืนข้างหน้าฉันพอดี
“มีอะไรล่ะ”
“ตามฉันมานี่” แล้วฉันก็ถูกลากไป T ^ T
“เธอชื่อพลอยใช่มั๊ย”
“ใช่ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับนาย”
“เธอถอนหมั้นซะ”
“นายคือ??”
“ใช่ ว่าที่คู่หมั้นเธอ”
“อื้ม”
“ตกลงเธอจะถอนหมั้นมั๊ย”
“ถ้าถอนได้ฉันถอนไปนานแล้วล่ะ”
“หมายความว่ายังไง”
“ไปถามแม่นายเอาเองล่ะกัน”
“แล้วทำไมต้องเป็นเธอด้วยเนี่ย”
“แล้วทำไมต้องเป็นนายด้วยล่ะ อย่างกับฉันชอบนายนักแหละ”
“เฮ้อ จะต้องทำไงถึงจะถอนหมั้นได้นะเนี่ยย”
“ไม่รู้”
“ไม่ได้ถาม”
“= =”
“เออ งั้นก็ไม่มีไรแล้ว ไปล่ะ”
“เดี๋ยว”
“อะไรอีก - -^^” หน้านายนั่นแบบว่า น่าลัวเล็กน้อย T ^ T
“กลับไปทางไหนอ่ะ *---*”
“เธอเนี่ยจริงๆเล้ยยย ตามมา”
“อะ อืม”
แล้วฉันก็เดินตามนายนั่นจนถึงห้องเรียน … อ๊ะ นายก็เรียนห้องนี้ด้วยหรอเนี่ย TT TT สวรรค์ใจร้าย ยิ่งไม่เจอกลับต้องเจอ …
“พลอย เธอหายไปไหนมา แล้วไปคุยไรกับพีหรอ” นัทถาม
“อ่า ไม่มีไรอ่า ก็แค่คุยๆ ธรรมดาอ่ะ นี่จะเริ่มเรียนแล้วใช่มั๊ย”
“อืม วิชาแรกคือเลข เธอชอบวิชานี้มั๊ย”
“ก็โอเคนะ”
“อาฮะ อ๊ะครูมาแล้ว”
“^^”
การเรียนคาบแรกของรรแห่งนี้ดำเนินไปด้วยดี … การเรียนที่นี่ก็จัดว่าดีมากเลยทีเดียว … แต่มันก็ยากแฮะ = =” สงสัยต้องไปอ่านที่บ้านเพิ่มเติม เดี๋ยวตาไม่ทัน แล้วรรนี้สอนเป็นภาษาอังกฤษด้วย ไม่ค่อยรู้เรื่องเลยแฮะ
“นัทๆ ข้อนี้ถามว่าไรหรอ”
“อ๋อ ก็ถามว่าถ้าเส้นนี้กับเส้นนี้ตัดกัน ผ่านจุดสองจุด จงหา co ordinate ของจุดสองจุดนั้น”
“อ๋อ แต๊งกิ้วน๊า”
“ไม่เป็นไร เธอไม่ค่อยเข้าใจใช่มั๊ย เพิ่งย้ายมาเรียนอินเตอร์สินะ”
“อะ อื้อ ช่วยหน่อยละกัน”
“ได้จ้า”
อ๊อดด
“พักกลางวันแล้ว เฮ้อ เหนื่อยๆ” นัทพูดขึ้นหลังจากเรียนจบไปห้าคาบ
“อ่า แล้วไปทานข้าวที่ไหนหรอ ?”
“อ่อ ไปทานที่โรงอาหาร ถามมาสิ”
“แล้ววินนี่กับทรายล่ะ”
“อ๋อ เดี๋ยวพวกนั้นตามลงไป สองคนนั้นอยู่คนละห้อง … เวลาเลิกไม่ค่อยตรงกัน”
“อาฮะ งั้นไปเลยดีกว่า หิวข้าวแล้ว”
“อื้มๆ”
ที่โรงอาหาร
“คนเยอะแฮะวันนี้”
“ปกติไม่เยอะเท่านี้หรอ”
“อื้ม สงสัยมีอะไรพิเศษแน่เลย”
“อืม แล้วไปสั่งอาหารตามร้านหรอ”
“ใช่แล้ว งั้นเดี๋ยวเจอกันที่โต๊ะนี้นะ”
“ได้ๆ”
แล้วฉันก็เดินไปสั่งบะหมี่มาทาน แต่พอเดินมาถึงโต๊ะ ก็มีกลุ่มเด็กผู้ชายมานั่งแล้ว แต่ก็ไม่รู้นัทอยู่ไหน ฉันเลยยืนรออยู่สักพัก จนกระทั่ง …
“นี่ เธอจะยืนอยุ่ตรงนี้อีกนานมั๊ยฮะ” ไม่ใช่ใครที่ไหน นายพีนั่นเอง
“ก็เราหาเพื่อนไม่เจออ่ะ เพื่อนบอกให้รอตรงนี้”
“รอใครล่ะ”
“นัท”
“งั้นมานั่งรอที่โต๊ะก่อนก็ได้”
“ไม่เป็นไร”
“ฉันไม่กัดเธอหรอกหน่า”
“= * =” ไม่ได้ว่าเลยสักคำนะ ¬- -^^
“อ่า นั่นไง นัทมาแล้ว”
“อือ …”
“พลอยโต๊ะเต็มหมดเลยอ่ะ”
“อ่า”
“มานั่งนี่สิ” พีพูดอีกครั้ง
“อืม” เมื่อไม่มีที่ไหนแล้ว นั่งนี่ละกัน แต่มีลางสังหรณ์ไม่ค่อยดีเลยแฮะ
“ขอนั่งด้วยนะ” นัทถามพี
“อือ” พีตอบนัทโดยไม่หันไปมองเลยสักนิด แล้วนยนั่นก็พูดกับฉันว่า “นี่ขอลูกชิ้นลูกนึงนะ”
“=*= ทำไมไม่ไปซื้อเอาเองล่ะ อย่ามาแย่งนะ”
“ขี้เกียด”
“อ่ะนะ”
“งกไปได้ลูกเดียวเอง”
“ลูกเดียวก็ไม่ได้”
“คนใจดำ”
“อืม ใจดำแล้วไง เฉพาะกับนายแค่นั้นแหละ”
ง่ำๆ
“นี่ นายเอาไปตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย” ฉันโวยวาย จะไม่ให้โวยวายได้ไงในเมื่ออีตานั่นมันเอาลูกชิ้นของโปรดฉานปาย T^T
“อร่อย ขออีกลูกนะ”
“ม่ายย ........ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด”
“เฮ้ย เธอเป็นไรไป”

- - - - - - -

TBC = To Be Continue : )

:: post script ::